Τρίποντο

Ας μεταφερθούμε νοερώς στο μακρινό μέλλον όπου όλα τα μέλη της σημερινής εθνικής μας ομάδος θα έχουν με το καλό ολοκληρώσει την καριέρα τους με τις αντίστοιχες επιτυχίες που θα αρμόζει στον καθένα και ας σταθούμε στη στιγμή εκείνη που ο γιος ή η κόρη καθενός από αυτούς, βλέποντας ίσως ένα σχετικό αφιέρωμα στην τηλεόραση, θα τους κάνει την ερώτηση του τίτλου προσδοκώντας μια ειλικρινή απάντηση. Θα απαντούσα αν ήμουν ο...

Επίτηδες δεν θέλησα να γράψω κάτι αμέσως μετά το τέλος του χθεσινού αγώνα. Θέλησα να αφήσω να περάσει η μέρα, να φύγει η απογοήτευση, να πέσουν οι σφυγμοί και να προσπαθήσω να καταγράψω τι είδα με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική ματιά. Και μη μένοντας σε αυτό, να προχωρήσω και στο ματς με τους Σέρβους για την είσοδο στο Προλυμπιακό. Υποσχόμενος ότι μετά το τέλος του Ευρωμπάσκετ θα κάνω μια διεξοδική ανάλυση για κάθε παίχτη ατομικά, για την ομάδα ως σύνολο και τους προπονητές, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τα εξής, δεχόμενος ότι μπορεί να είμαι σκληρός και αυστηρός:

Η ώρα είναι περασμένη για να κάνω οποιαδήποτε σύνταξη ώστε να παρουσιάσω ένα κείμενο με αρχή και τέλος. Αν’ αυτού – και ας με συγχωρήσετε – ορισμένες σκέψεις γύρω απ’ τον αγώνα….

Από τη στιγμή που έγιναν γνωστά τα χιαστί παιχνίδια, νομίζω ότι για τις επόμενες 2-3 μέρες η μπασκετική δημοσιογραφία, επίσημη και ανεπίσημη, θα αναλωθεί σε κρίσεις, αναλύσεις, σκέψεις, προτροπές, ευχολόγια, αναφορές στο παρελθόν προετοιμάζοντας το έδαφος για τον -πρώτο κατά σειρά καθώς θα ακολουθήσει ακόμα ένας- "νυν υπέρ πάντων αγώνας" εναντίον των Γάλλων την ερχόμενη Πέμπτη. Παρόλο που δεν έχω παρακολουθήσει έναν ολόκληρο αγώνα της Γαλλικής ομάδος, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας τη γνώμη μου, αποφορτισμένη από "εθνικόφρονες" θριαμβολογίες και συναισθηματισμούς, σχετικά με τον επικείμενο αγώνα.

Η χθεσινή εμφάνιση αυτής της Εθνικής με γέμισε ελπίδες για κάτι πολύ καλό σε αυτό το Ευρωμπάσκετ. Απέναντι σε έναν αντίπαλο με ηχηρά ονόματα , αλλά χωρίς ομαδικότητα και προπονητή... , εμείς αντιπαρατάξαμε την σκληρή ομαδική άμυνα και συγκεκριμένα παιχνίδια και plays στην επίθεση , πράγμα που ειναι αναμφισβητητα έργο Ζούρου μέχρι στιγμής .Τώρα με νίκη επί της Ρωσίας πιθανότατα θα αντιμετωπίσουμε τον πιο βατό αντιπαλο από τους 4 στα προημιτελικά..
Ιδού λοιπόν εν συντομία η κριτική των διεθνών ξεκινώντας από τον προπονητη:

Όπως οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) φίλοι του blog, παρακολούθησα κι εγώ προχθές τον αγώνα Ελλάδα- Κροατία. Όπως σε κάθε αγώνα μπάσκετ που βλέπω, ήμουν εντελώς απορροφημένος από το παιχνίδι, μέχρι που συνειδητοποίησα πως στην πεντάδα της Κροατίας υπήρχε κάποιος Ντοντέι Ντρέιπερ. Σταμάτησα για λίγα λεπτά να ασχολούμαι με το παιχνίδι. Τι να σας πω… με ξένισε πάρα πολύ! Μα είναι δυνατόν να υπάρχει Αμερικανός παίκτης στην εθνική Κροατίας; ΤΗΣ ΚΡΟΑΤΙΑΣ;;;

Παρόλο που τα σφηνάκια είναι με διαφορά ο πιο ξεκάθαρος και γρήγορος τρόπος και να αφήσεις το περιεχόμενο του πορτοφολιού σου στο μπαρ αλλά και να ζαλιστείς (πιστέψτε με έχω προσωπική πείρα σε αυτό), επιτρέψτε μου να σας "κεράσω" μερικά εντελώς ανώδυνα όπως προέκυψαν από την εξέλιξη του Ευρωμπάσκετ μέχρι τώρα. Στην υγειά σας λοιπόν...

Δυστυχώς δε μοιράζομαι την εξαιρετική αναλυτική ικανότητα των co-bloggers μου ως προς το κάθε ένα ξεχωριστά παιχνίδι της εθνικής, αν και συμφωνώ σχεδόν με κλειστά μάτια στο σύνολο των απόψεών τους, όπως τις έχουν καταθέσει. Από πλευράς μου βλέποντας και τα 5 πρώτα ματς της ομάδος μας, θα προσπαθήσω να κάνω μια ατομική ανάλυση της εικόνας που παρουσίασε κάθε παίχτης, του προπονητικού μας επιτελείου καθώς και να συνοψίσω μερικά γενικά συμπεράσματα ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Έχουμε και λέμε:

Ρυθμός: επιτέλους μετά από απουσία ενός χρόνου (Μουντομπάσκετ ’10) ξαναείδαν τα ματάκια μου την γαλανόλευκη να τρέχει. Ο speedy Καλάθης διάβαζε σωστά το πότε και αναλάμβανε και το … πως.