Τρίποντο

Όσοι μέχρι τώρα είχατε την υπομονή να διαβάζετε κάποιες από τις σκέψεις μου, όπως διατυπώνονται στο blog μας, θα έχετε καταλάβει ότι δεν είμαι λάτρης των αριθμών και των βίντεο που βρίσκει κανείς στο Youtube σχετικά με το θέμα της κάθε μου ανάρτησης. Αφ' ενός αυτό το κάνουν πολύ επιτυχημένα οι συνεργάτες μου και αφ'ετέρου οι αριθμοί και τα βίντεο συχνά κλέβουν τις εντυπώσεις από αυτά που ίσως αξίζουν περισσότερο σε μια αφήγηση ή έκφραση μιας γνώμης με όποιο τρόπο και αν αυτή αποτυπώνεται. Επίσης, αυτό που πάντα με "ιντρίγκαρε" και με ωθούσε να ασχοληθώ και να γράψω για το οποιοδήποτε θέμα της εκάστοτε ανάρτησης είναι η προσπάθεια, η υπερπήδηση εμποδίων, η έλλειψη φυσικής υπεροχής και η πολύ σκληρή δουλειά προκειμένου ο οποιοσδήποτε πρωταγωνιστής επενδύοντας μόνο σε αυτά να καταφέρει να κερδίσει τον σεβασμό και την αναγνώριση όχι μόνο τη δική μου αλλά και ολόκληρου του μπασκετικού κόσμου (γιατί νομίζετε τα έχω βάλει τόσο πολύ με τον Φάνη??). Και σε αυτή την ανάρτηση ο ήρωας μου είναι ένας τέτοιος τύπος.

Aναντολού Εφές

C: Stanko Barac / Esteban Batista / Ermal Kuqo

PF: Ersan Ilyasova / Dusko Savanovic / Kerem Gönlüm

SF: Tarence Kinsey / Cenk Akyol

SG: Sasha Vujacic / Sinan Güler

PG: Kerem Tunceri / Vlado Ilievski / Dogus Balbay

Το 3-ponto.blogspot.com παρουσιάζει την ιστορία των Magic Johnson και Larry Bird όπως την έγραψε η Jackie McMullan στο βιβλίο της "When the game was ours".

Συνεχίζοντας να μοιράζομαι μαζί σας μερικές μου σκέψεις για τον έτερο των αιωνίων, τον Παναθηναϊκό, η αίσθησή μου είναι ότι φέτος ο Ζοτς θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα μεγαλύτερο στοίχημα ίσως από το περσινό. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ο -ελλιπής είναι αλήθεια ΠΑΟ- μου έδειξε την εικόνα μιας ομάδας που ψάχνεται να βρεθεί μέσα στο γήπεδο και πιο πολύ στην επίθεση. Ανεξαιρέτως ΟΛΟΙ οι νέοι παίχτες που κάθε καλοκαίρι αποκτούν οι πράσινοι χρειάζονται ένα εύλογο χρονικό διάστημα προκειμένου να εντρυφήσουν στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδος τους, αυτό και φυσιολογικό είναι αλλά και αναμενόμενο. Η διαφορά με φέτος είναι ότι τα νέα αυτά πρόσωπα θα κληθούν άμεσα να αντικαταστήσουν παίχτες με πολύ βασικούς και δομικούς ρόλους στη λειτουργία της ομάδος.

Τον Απρίλιο του 1988 ημουν 14 ετών και μόλις είχα αρχίσει δειλά δειλά την μετάβαση από το ποδόσφαιρο στο μπάσκετ, λόγω φυσικά του άθλου της Εθνικής το ΄87. Μονάκια στη γειτονιά, Γκαλιές, ρολόι , και τα βράδια της Πέμπτης , όπως όλοι μας σχεδόν , στις 21:45 καρφωμένοι μπροστά στην τηλεόραση , περιμέναμε από τον Άρη να επαναλάβει την επιτυχία της Εθνικής!

Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του ο Μαγουλάς γράφει ότι την πραγματική δυναμική των αιωνίων θα την διαπιστώσουμε το νέο έτος και δε διαφωνώ σε μεγάλο βαθμό με την παρατήρησή του αυτή. Ο λόγος που γράφω την παρούσα ανάρτηση έχει να κάνει με το ότι παρακολούθησα και τα τέσσερα ματς που έδωσαν οι πρασινοκόκκινοι στο "2Nations Cup" της Τουρκίας -παρεπιπτόντως εξαίρετη πρωτοβουλία- και θέλησα να μοιραστώ μαζί σας μερικά, έστω πρώιμα, συμπεράσματα που μου φάνηκαν αξιοσημείωτα. Φυσικά, θα πρέπει πάντα να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι η σαιζόν είναι ακόμα στην αρχή, οι παίχτες πιασμένοι από την προετοιμασία, οι συμμετέχοντες στην προσπάθεια της εθνικής μας ομάδας μετράνε λίγες μέρες παρουσίας στις ομάδες τους, υπάρχουν τραυματισμοί, τα ρόστερ μόλις πρόσφατα ολοκληρώθηκαν οι αγώνες ήταν φιλικοί και όλα τα σχετικά που και οι ίδιοι οι παίχτες και οι προπονητές ήδη είπαν.

Πηγή: To παρακάτω άρθρο είναι του δημοσιογράφου Ric Bucher απ' το ESPN

Σήμερα αν οι κάτοικοι της Βοστόνης (μίας εκ των παλαιότερων πόλεων της Αμερικής) ανησυχούν για το μέλλον των Celtics , είναι διότι το έργο το έχουν ξαναδεί και στο παρελθόν. Η πιο επιτυχημένη «φίρμα» μπάσκετ της Αμερικής (17 πρωταθλήματα) είναι η προσωποποίηση της αστάθειας: τις χρονιές που δεν παλεύουν για το τίτλο πασχίζουν να περάσουν στα playoffs!

Μην απορείτε, έχω ρέντα τις τελευταίες μέρες για αυτό και ρωτάω:

1) ΠΑΟΚ - ΣΤΕΦΑΝΕΛ στον τελικό, θυμάται κανείς σκορ αλλά και τον ξένο Αμερικανό ψηλό των Ιταλών που έπαιξε μετά στον ΠΑΟΚ??

2) Δύο παίχτες Α1 που σούταραν βολές με το ένα χέρι αποκλειστικά?

3) Το όνομα του άσσου της Γιουγκοπλάστικα (μετέπειτα ΠΟΠ '84) που φορούσε το νούμερο 4 στη φανέλα?

4) Διαιτητής της Α1 που ήταν και ταυτόχρονα και διαιτητής εθνικού πρωταθλήματος ελληνορωμαϊκής??

5) Αήττητο σερί πόσων αγώνων του Άρη διεκόπή σε αγώνα εθνικού πρωταθλήματος μετά από σχεδόν δύο χρόνια??

6) Έλληνας παίχτης που έβγαλε το προσωνύμιο ο "σοφός" στον Ντούντα και γιατί??

7) 3 Ρώσους που έπαιζαν στην εθνική ομάδα την προηγούμενη δεκαετία στις θέσεις 3-4 ταυτόχρονα αλλάζοντας ο ένας τον άλλο??

1) Ο Ιακοπίνι κάρφωσε 4 στη σειρά και ο Τσέκος θεωρήθηκε απώλεια καθώς ο Ρουσκόνι έκανε πάρτι στην επίθεση
2) Ντιν Γκάρετ
3) Τζέι Τζέι Άντερσον
4) Γκρεγκ Ίλο - Μπραντ Σέλερς
5) A.C. Green αλλά δε θυμάμαι νούμερο (82....νομίζω)
6) 30 εναντίον Ηρακλή με πολύ άσχημα ποσοστά
7) Γιαννουζάκος
8) Βολκοβίσκι - Σωστό και το όνομα του Ομπέρτο
9) Στακ και Βίνσεντ