
"Some people want it to happen, some wish it would happen, others make it happen"
Τα λεγόμενα του Τζόρνταν απεικονίζουν άριστα τον χθεσινό τελικό. Τον δρόμο της επιτυχίας τον έχουν πατήσει ουκ ολίγες φορές οι πράσινοι , με τους κόκκινους να ζητάνε οδηγίες για το που βρίσκεται.
Refuse to lose , clutch time και άλλες Αμερικανιές...
Ο Παναθηναϊκός την ποιότητα , ο Ολυμπιακός την ψυχολογία
Διαχρονική δύναμη κοντά στο καλάθι
Το έναυσμα μου το έδωσε η πιο πρόσφατη ανάρτηση του Drazen με το βιντεάκι της θρυλικής νίκης του Άρη επί της Μπαρτσελόνα μέσα στο Παλάου Μπλαουγκράνα σχεδόν 25 χρόνια πίσω. Εδώ και καιρό ήθελα να κάνω μια αναφορά σε παίχτες που έπαιξαν, και ακόμα παίζουν, στην πιο αγαπημένη μου θέση, αυτή του power-forward,του παλιώς ονομαζόμενου "4αριού". Παρόλο που σαν άσσος ποτέ δεν πέρασα από τη θέση αυτή, όλα αυτά τα χρόνια ήταν η αγαπημένη μου. Ίσως γιατί ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας δεν πέφτουν στον "βοηθητικό ψηλό", αλλά κυρίως στον σέντερ, ίσως γιατί η θέση αυτή συνεπάγεται πολλή χαμαλοδουλειά, ίσως γιατί τα τελευταία χρόνια έχουν εκλείψει οι καλοί παίχτες που θα μπορούσαν να αναδείξουν την πολυτιμότητα της θέσης, ίσως γιατί απλά εγώ είμαι περίεργος. Εξάλλου, έχω ήδη γράψει πριν από καιρό, ένα κείμενο αφιερωμένο στον Sir Charles Barkley. Δυστυχώς δε μπορώ να θυμηθώ όλους τους αξιόλογους παίχτες που αγωνίστηκαν στη θέση αυτή τις δύο και βάλε δεκεατίες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, για αυτό κάθε συμπλήρωση είναι απολύτως επιθυμητή.
Μερικές "σύγχρονες" εκτιμήσεις

Πραγματικά απολαμβάνω τις τελευταίες αναρτήσεις των συνεργατών μου στο blog καθώς μας μεταφέρουν σε όμορφες, παλαιότερες και ευτυχώς ουχί ξεχασμένες εποχές, από τις οποίες όλοι μας έχουμε αναμνήσεις να μοιραστούμε. Ακόμα περισσότερο όμως απολαμβάνω να βλέπω και να διαβάζω τα σχόλια των αναγνωστών μας εν σχέσει με την κάθε ανάρτηση, τα οποία πολλές φορές είναι διορθωτικής φύσεως, επεξηγηματικής, συμβουλευτικής και όλα μαζί βοηθάνε την κάθε ανάρτηση να παρουσιαστεί τελικά όσο τον δυνατόν πιο ολοκληρωμένη και πλήρης.
Επειδή όμως η επικαιρότητα τρέχει και τα flash-back, όσο νοσταλγικά και αν είναι παραμένουν στο παρελθόν, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τις εκτιμήσεις μου για τα επερχόμενα play-off της Ευρωλίγκα, όπως αυτά αναμένονται να ξεκινήσουν σε 2 βδομάδες περίπου. 4 ζευγάρια αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους, 8 ομάδες που κατάφεραν να επιβιώσουν στο TOP 16 και που ετοιμάζονται σωματικά και ψυχολογικά, αναλύουν τους αντιπάλους τους, προσθέτουν ή αφαιρούν κομμάτια από το παιχνίδι τους και έχουν 3 έως 5 ευκαιρίες για να διεκδικήσουν μια βόλτα στην όμορφη Κωνσταντινούπολη για να φλερτάρουν με την κούπα του πρωταθλητή Ευρώπης. Έχουμε και λέμε..
Signature moves: Cousy , Dr J , Garnett , Allen , Jordan / Nowitzki

Πόσες φορές έχουμε πει : "να δεις που το έχω ξαναδεί αυτό ..." .
Όσοι είστε γονείς , βλέποντας έναν αγώνα με τον γιο σας , δεν μπορεί να μην του έχετε πει:"αγόρι μου η κίνηση που είδες ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ...."
Οι Αμερικανοί τις ονομάζουν signature moves.
Το 3-ponto.blogspot σας παρουσιάζει τις χαρακτηριστικότερες κινήσεις παλαιών και σύγχρονων αστέρων του παγκόσμιου μπάσκετ
Retro games : Barcelona - Aris (1987)
To 3-ponto.blogspot.com θυμάται τη παράσταση του Νίκου Γκάλη και την μεγαλειώδη νίκη του Άρη μέσα στο Παλαού Μπλαουγκράνα.
Η Μπαρτσελόνα των Έπι ,Νόρις, Σιμπίλιο, Χιμένεθ υποκλίνεται στον αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ και πιο συγκεκριμένα στον άνθρωπο που έβαλε το μπάσκετ στις καρδιές μας.
"ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ Γ.....ΗΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙ!!"
(συγχωρέστε με για την αγοραία έκφραση αλλά δεν μπορούσα να μην το γράψω)
Ομάδες που έπαιξαν "όμορφο" μπάσκετ
Υπόθεση Μπέρι - Άρης: Απορίες , αντιθέσεις , ψέμματα
Toν "Thruth" σας τον θύμισε ο Στράτος μέσω του εξαιρετικού RetroLegend με τίτλο : "H πιο περίεργη φάτσα... ο πιο περίεργος παίκτης...". Πριν λίγες ημέρες έγινε λόγος για τα αίτια που οδήγησαν την αυτοκρατορία του Άρη στο "τέλος του ονείρου". Ένα από αυτά ήταν και η επιλογή του Γουόλτερ Μπέρι και το αν και κατά πόσο θα ταίριαζε η χημεία του με τον αρχηγό του Άρη αλλά και γενικά με τη φυσιογνωμία της ομάδας.
Απ' τις πρώτες ημέρες φαινόταν πως το στοίχημα δε θα κερδηθεί. Κάτι το υπέρογκο (για το βαλάντιο του Άρη) συμβόλαιο που υπέγραψαν κάτι ο κανόνας που λέει πως το μπάσκετ δεν παίζεται με δύο μπάλες και η συνεργασία τους έληξε πριν καλά καλά αρχίσει.
Μόνο που το διαζύγιο γέννησε απορίες, ψέμματα και αντιθέσεις.
Η χειρότερη αποστολή που είχε ποτέ παίχτης...

Τα φώτα της δημοσιότητας πάντα πέφτουν πάνω στους πρωταγωνιστές. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, όσο λαμπρότερος ο πρωταγωνιστής ή το αγωνιστικό του κατόρθωμα, τόσο αποθεωτικά τα διθυραμβικά σχόλια και η αποδοχή που απολαμβάνει. Οι εφημερίδες, τα περιοδικά, οι δημοσιογράφοι, οι φίλαθλοι, όλοι ψάχνουν να βρουν -και να θαυμάσουν- εξαιρετικούς παίχτες, τετραπέρατους προπονητές, στιγμές αγωνιστικού μεγαλείου ή κατάθεσης ψυχής που επιδκοκιμάζονται στο εγγύς παρόν και θα μνημονεύονται και στο μακρινό μέλλον. Υπάρχει και αν δεν απατώμαι και ένα αγγλικό τραγούδι "The winner takes it all" που καταδηλώνει πέραν αμφιβολίας ότι η κορυφή χωράει μόνον έναν. Και μεταξύ μας όχι άδικα, καθώς η ιστορία -και όχι μόνο η αθλητική- χτίζεται και στηρίζεται σε αποφάσεις και κινήσεις κάποιων ανθρώπων-ηγετών που καλούνται στις κρίσιμες στιγμές να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί.







