RSS

To τέλος της σεμνότητας (το κείμενο επιμελήθηκε ο Stratos Kalantzis)


Για κάποιο αδιευκρίνηστο λόγο ανέκαθεν θαύμαζα ανθρώπους που κατάφερναν, είτε στην προσωπική είτε στην επαγγελματική τους ζωή, να παραμένουν αφοσιωμένοι στον στόχο τους μέχρι να τον πετύχουν χωρίς φανφάρες και βερμπαλισμούς. Ανθρώπους που κύριο χαρακτηριστικό τους ήταν η σκληρή δουλειά, τα λίγα λόγια και η συνέπεια τους. Ένας τέτοιος Κύριος (επίτηδες το «Κ» κεφαλαίο) πριν λίγο καιρό ανακοίνωσε ότι σταματάει να κάνει αυτό που τόσο αγάπησε και υπηρέτησε για σχεδόν δύο δεκαετίες. Δεν υπήρξαν μακροσκελείς ανακοινώσεις, τηλεοπτικές συνεντεύξεις, πολυσέλιδα αφιερώματα όπως συνήθως γίνεται, παρόλο που η αξία του θα δικαιολογούσε κάτι τέτοιο. Έφυγε άνευ τυμπανοκρουσιών, «γεμάτος» όπως είπε από όλα όσα έζησε για δύο δεκαετίες στα παρκέ και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον του που, εκτός της οικογένειας του, εγώ ελπίζω από κάποιο πόστο να περιέχει και μπάσκετ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μπορούσες και καλύτερα .... Γιώργο Διαμαντόπουλε







Σε ένα μπάσκετ που άλλαζε, σε ένα μπάσκετ που έφυγε απ’τα χέρια των παικτών και πήγε στο πινακάκι του Μάλκοβιτς, του Ιωαννίδη, του Μεσίνα, του Ομπράντοβιτς, του Ίβκοβιτς , του Μπλατ κ.ο.κ , σε ένα μπάσκετ που αφαιρούσε τον αυτοσχεδιασμό, την φαντασία, το ένστικτο και αποθέωνε την τακτική, το low mistake basketball, μπασκετμπολίστες σαν τον Διαμαντόπουλο (με την ιδιοσυγκρασία αλλά και την άποψη που είχε για το παιχνίδι) έπρεπε να εξαφανιστούν.



Ως παράδειγμα προς αποφυγή.
 Για τους επόμενους.
 Πως το έλεγε ο Pat Riley?

« My way or the highway». 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ποιός αδελφός είναι ο κακός παίχτης???



(το κείμενο επιμελήθηκε ο stratos kalantzis)
Κυριακή βράδυ, έχοντας μόλις παίξει μπάσκετ, έχω πέσει μισόλιπόθυμος στον καναπέ του σπιτιού μου και έχω βάλει και χαζεύω το ζωντανό παιχνίδι του NBA που έχει πάντα αυτή την ώρα, Μέμφις εναντίον Σανς. Στην πρώτη περίοδο βαρετό το παιχνίδι και με έχει σχεδόν πάρει ο ύπνος, όταν ξαφνικά στη δεύτερη το παιχνίδι αρχίζει και ζωηρεύει καθώς κάτι κοντοπίθαροι από τον πάγκο των Σανς σουτάρουν και διεισδύουν σαν τρελλοί ανεβάζοντας τον ρυθμό. Δεν ήταν όμως τα δικά τους «τερτίπια» που με τράβηξαν από τη αγκαλιά του Μορφέα, αλλά αντιθέτως το παιχνίδι του σέντερ των Αρκούδων, ο οποίος σχεδόν μόνος του κρατούσε την ομάδα του μέσα στο παιχνίδι. Ανασηκώθηκα στον καναπέ και μονολόγησα «Άι στο διάολο...ο αδερφός του Πάου???»

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μπορούσες και καλύτερα.... Νάσο Γαλακτερό





Τι καινούργιο να γράψω για τον Γαλακτερό που να μην έχει αναφερθεί από τουτη εδώ τη γωνία;
Δεν θα πρωτοτυπήσω.
 Εξάλλου αν έχεις αφιερώσει 3-4 αναρτήσεις και καμιά δεκάδα σε σχόλια για τον Rocket Man, τι άλλο να γράψεις; Όσοι λοιπόν θυμάστε τι έχουμε κατά καιρούς γράψει, σταματήστε να διαβάζετε. Η σημερινή στήλη είναι μονάχα γα τους νέους αναγνώστες.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

RetroLegend: Karl Malone




Να σας πω τη μαύρη μου αλήθεια, ο τύπος δεν ήταν από τους αγαπημένους μου παίχτες τα χρόνια εκείνα τα ωραία που παρακολουθούσα αγώνες και διάβαζα σχεδόν οτιδήποτε είχε να κάνει με την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Εξ’ ου αν θέλετε και ο ολίγον προβοκατόρικος τίτλος για το συγκεκριμένο άρθρο. Ο βασικός λόγος της «αδιαφορίας» μου ήταν η σχεδόν αφύσικη –σε βαθμό αδιαφορίας για όλους όσοι ασχολούνταν τότε με το NBA- αποτελεσματικότητα του τρόπου του παιχνιδιού του. Ενός τρόπου, ο οποίος όσο έμπλεος ουσίας ήταν άλλο τόσο φειδωλός ώς προς τη διαφορετικότητα, το θέαμα, το «κάτι ξεχωριστό», το προκλητικό, αυτό που με λίγα λόγια τραβάει τα φώτα της δημοσιότητας αλλά και εντυπώνεται στη μνήμη του καθενός ως κάτι ξεχωριστό. Αναφέρω τα παρακάτω παραδείγματα για να γίνω πιο κατανοητός.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μπορούσες και καλύτερα…Γιώργο Αποστολίδη



Τον παλιό καλό καιρό που το μπλογκ ενημερωνόταν σχεδόν καθημερινά υπήρχαν αρκετά αφιερώματα που γράφηκαν μετά από ιδέες των αναγνωστών του. Η νέα στήλη «Μπορούσες και καλύτερα…» γεννήθηκε μετά από πρόταση φίλου του μπλογκ.
Σε αυτή θα παρελάσουν πάρα πολλοί μπασκετμπολίστες (γνωστοί και λιγότεροι γνωστοί)  που δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες που είχαμε για αυτούς και όχι μόνο η Αγία Πεντάδα των: Μπακατσιά-Διαμαντόπουλου-Ταπούτου-Παπανικολάου-Ρεντζιά.
Κάθε ανάρτηση θα περιέχει έναν αθλητή για να μας δίνεται πιο εύκολα η δυνατότητα να κάνουμε κουβέντα επι του συγκεκριμένου.
Όρεξη να έχετε να διαβάζετε αλλά το πιο σημαντικό να σχολιάζετε.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Π.Γιαννακόπουλος: Παίρνω το κεφάλι του Γκάλη

 Το τελευταίο  RetroGame ξαναέβγαλε στη κουβέντα τη ρήξη Πολίτη – Γκάλη. Εμείς απο αυτο το βήμα έπρεπε να το είχαμε κάνει καιρό πριν. Εξάλλου το συγκεκριμένο blog του αρέσει να καταπιάνεται με retro θέματα και λίγο με την επικαιρότητα. Και τι ποιο retro must απ’την επαναφορά στο προσκήνιο της σχέσης Γκάλη – Πολίτη – Π.Γιαννακόπουλο.

Σας το χρωστάμε καιρό τώρα.
Πάμε να ξαναθυμηθούμε τι συνέβη ένα απόγευμα του 1994 στους Αμπελόκηπους και τι επακολούθησε, όπως τα έγραψε το περιοδικό Τρίποντο:

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μπορούσες και καλύτερα…Nτίνο Αγγελίδη




Τον παλιό καλό καιρό που το μπλογκ ενημερωνόταν σχεδόν καθημερινά υπήρχαν αρκετά αφιερώματα που γράφηκαν μετά από ιδέες των αναγνωστών του. Η νέα στήλη «Μπορούσες και καλύτερα…» γεννήθηκε μετά από πρόταση φίλου του μπλογκ.
Σε αυτή θα παρελάσουν πάρα πολλοί μπασκετμπολίστες (γνωστοί και λιγότεροι γνωστοί)  που δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες που είχαμε για αυτούς και όχι μόνο η Αγία Πεντάδα των: Μπακατσιά-Διαμαντόπουλου-Ταπούτου-Παπανικολάου-Ρεντζιά.
Κάθε ανάρτηση θα περιέχει έναν αθλητή για να μας δίνεται πιο εύκολα η δυνατότητα να κάνουμε κουβέντα επι του συγκεκριμένου.
Όρεξη να έχετε να διαβάζετε αλλά το πιο σημαντικό να σχολιάζετε.



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μπορούσες και καλύτερα…Δημήτρη Αβδάλα


Δημήτρης Αβδάλας 


Τον παλιό καλό καιρό που το μπλογκ ενημερωνόταν σχεδόν καθημερινά υπήρχαν αρκετά αφιερώματα που γράφηκαν μετά από ιδέες των αναγνωστών του. Η νέα στήλη «Μπορούσες και καλύτερα…» γεννήθηκε μετά από πρόταση φίλου του μπλογκ.
Σε αυτή θα παρελάσουν πάρα πολλοί μπασκετμπολίστες (γνωστοί και λιγότεροι γνωστοί)  που δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες που είχαμε για αυτούς και όχι μόνο η Αγία Πεντάδα των: Μπακατσιά-Διαμαντόπουλου-Ταπούτου-Παπανικολάου-Ρεντζιά.
Κάθε ανάρτηση θα περιέχει έναν αθλητή για να μας δίνεται πιο εύκολα η δυνατότητα να κάνουμε κουβέντα επι του συγκεκριμένου.
Όρεξη να έχετε να διαβάζετε αλλά το πιο σημαντικό να σχολιάζετε.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Retro Games: Badalona - Panathinaikos (1993/94)



Την πρώτη πενταετία των ‘90s η Μπανταλόνα ήταν η πιο επιτυχημένη Ισπανική ομάδα. Η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα παρακολουθούσαν την ομάδα του Βιγιακάμπα να παίζει το καλύτερο μπάσκετ της Ευρώπης (ξεκάθαρα τη σεζόν 91-92) και να στέφεται Πρωταθλήτρια το ’94 (αυτοκτονία του Ξανθού).

Ο Νίκος Γκάλης επισκέπτεται τη Μπανταλόνα όχι για να κάνει τα μπάνια του αλλά για να μας θυμήσει ποιος ήταν ο μεγαλύτερος combo guard για μια δεκαετία.

Επειδή τα ματσάκια της Ευρωλίγκας δεν είναι ακόμη σημαντικά, φτιάξτε καφέ (ή ποτό αν το δείτε βράδυ) και πατήστε play…


“..“Aντε πες του για μπάσκετ αφού δε πρόλαβε τον Γκάλη, θα νομίζει τώρα η μπάλα ότι είναι πιο μεγάλη”

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS