RSS

Π.Γιαννακόπουλος: Παίρνω το κεφάλι του Γκάλη

 Το τελευταίο  RetroGame ξαναέβγαλε στη κουβέντα τη ρήξη Πολίτη – Γκάλη. Εμείς απο αυτο το βήμα έπρεπε να το είχαμε κάνει καιρό πριν. Εξάλλου το συγκεκριμένο blog του αρέσει να καταπιάνεται με retro θέματα και λίγο με την επικαιρότητα. Και τι ποιο retro must απ’την επαναφορά στο προσκήνιο της σχέσης Γκάλη – Πολίτη – Π.Γιαννακόπουλο.

Σας το χρωστάμε καιρό τώρα.
Πάμε να ξαναθυμηθούμε τι συνέβη ένα απόγευμα του 1994 στους Αμπελόκηπους και τι επακολούθησε, όπως τα έγραψε το περιοδικό Τρίποντο:



















  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Συγγνώμη ρε παιδιά,αλλά τι προσέφερε ο Πολίτης στο ελληνικό μπάσκετ?
Υπήρχαν και υπάρχουν Έλληνες προπονητές πολύ ανώτεροι του,όπως Ιωαννίδης,Μαρκόπουλος,Ιτούδης κλπ.
Του ανήκει εξ ολοκλήρου,το φταίξιμο στην υπόθεση του ''Θεού''.
Από την άλλη,κλασσική εμπάθεια του Συρίγου προς στον Γκάλη....

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Η ευθύνη είναι απολύτως του Γκάλη, όντας 37 χρονών ήθελε να ξεκινάει την πεντάδα χωρίς να παίζει άμυνα έχοντας γίνει δέσμιος της στατιατικής, τα ήθελε όλα δικά του. Κανείς δεν του φταίει, έδωσε λύση μόνος του σε ένα πρόβλημα που ήταν καθαρά προσωπικό.

Ανώνυμος είπε...

@Γεώργιε Παπαδόπουλε

Δεν ξέρω πως φέρθηκε ο Γκάλης τότε,αλλά ο Πολίτης,στάθηκε μικρόψυχος και αχάριστος απέναντι στον άνθρωπο που τον έκανε μάγκα......

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Έτερον εκάτερον, ανεξάρτητα από την προπονητική ποιότητά του ο Πολίτης έκανε αυτό που θα έκανε κάθε προπονητής, ο δε Γκάλης προτίμησε από τη μεριά του μια περήφανη έξοδο αποφεύγοντας έτσι το νομοτελειακό μεταβατικό στάδιο που έχει η σταδιοδρομία κάθε πρωταγωνιστή.

Ανώνυμος είπε...

Χαίρετε, με τη σειρά μου να πω ότι διαφωνώ με τον Γιώργο επειδή κατά τη γνώμη μου, η ηλικιακή προσέγγιση (υποκειμενικά πάντα, γνώμη εκφράζω απλά) είναι κάπως στείρα στην προσέγγιση αυτή.
Θέλω να πω ότι εάν ο Γκάλης ήταν σε επίπεδα δυνατοτήτων πολύ χαμηλά, τότε εντάξει, είχε δίκιο ο προπονητής του.
Ωστόσο ο Γκάλης πρωταγωνιστούσε, ήταν πρώτος σκόρερ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και κορυφαίος πασέρ τόσο στο Ελληνικό όσο και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ εκείνη την περίοδο.
Εντάξει, δεν ήταν ο κορυφαίος επιθετικός που γνωρίσαμε ειδικά την περίοδο 1987-1991 με τον Άρη, αλλά ήταν το "μυαλό" της ομάδας και τέτοιον παίκτη με εμπειρίες και αθλητικές δυνατότητες τόσο υψηλές δεν τον αποσύρεις έστω και σταδιακά.
Όπως σχολίασα και σε άλλο ποστ, ο Γκασόλ αναδείχθηκε MVP στο ευρωμπάσκετ σε ηλικία 35 χρόνων, επομένως διαφέρει από έναν οπιοδήποτε άλλο 35άρη.

Αυτή είναι η άποψή μου, να είστε καλά.

Panagos είπε...

Ο Πολίτης μπορούσε άνετα να ζευγαρώσει το Γκάλη με έναν καλό αμυντικό και ψηλότερο γκαρντ και να μην είναι τόσο "επιβλαβής" ο πρώτος σκόρερ+πασέρ της Ευρωλίγκας. Και φυσικά μπορούσε να του μειώσει τα λεπτά, αφήνοντας τον όμως 5δάτο παράλληλα. Δε μιλάμε για αστροφυσική...

Στο Γκάλη λόγω επιρροής στο άθλημα και φυσικά ικανότητας κάποιοι πριμαντονισμοί ίσως δικαιολογούνται, στον ετερόφωτο Πολίτη τέτοιες επιδερμικές προσεγγίσεις όπως "ο Γκαλης δε κάνει πια" και τελεσίγραφα "ή εγώ ή αυτός" και όπου "αυτός" ο Γκάλης προκαλούν γέλιο...

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ με τον Πανάγο.
Όπως και να έχει ένας παίκτης που είναι εν ενεργεία πρώτος σκόρερ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και πρώτος πασέρ στο εγχώριο πρωτάθλημα, μάλλον ως πολυτέλεια μπορεί να εκληφθεί για το ρόστερ μιας ομάδας, παρά ως ...βάρος.
Υπήρξε άδικος και υπερβολικός ο προπονητής τότε.
Η δική μου αίσθηση (και εκεί ίσως είχε μια δικαιολογία) είναι πως ίσως δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος ενός παίχτη του διαμετρήματος του Γκάλη και να ένιωθε μια κάποια μειονεξία.
Συμβαίνουν και αυτά πολλές φορές.
Πάντως η δικαιολογία περί "37χρονου" είναι φαιδρή όπως ανέφερα και πιο πάνω.
Ο Γκάλης ήταν ακμαίος, απλά όδευε προς την δύση του, η οποία ωστόσο δεν είχε έρθει ακόμα, θα ερχόταν και πάντως θα την καταλάβαινε ο Γκάλης, δε νομίζω να ήταν τόσο κορόιδο.
Ήξερε πότε να σταματήσει, άρα δεν υπήρχε θέμα αθλητικό.
Ο Γκάλης την περίοδο 1994-95 δεν ήταν ο Γκάλης της περιόδου 1989-90, αλλά εξακολουθούσε να είναι κορυφαίος παίχτης και μάλιστα απαλλαγμένος από το άγχος του ασταμάτητου σκοραρίσματος, είχε κάνει δε πιο μεστό και ώριμο το παιχνίδι του, ήταν τρομερή μονάδα και πολύτιμος ως έμβλημα για την 5αδα της ομάδας.
Επιμένω ότι κακώς εκπαραθυρώθηκε με τέτοιους όρους αυτός ο τρομερός παίχτης, που ακούει στο όνομα: "Νίκος Γκάλης".

Ανώνυμος είπε...

Επίσης ο Γκάλης υπονομεύθηκε και για έναν ακόμα λόγο.

Αν και στο τελευταίο του final4 ήταν πρώτος στην Ευρώπη το ίδιο θα μπορούσε να κάνει και στο eurobasket του 1993.

Παρόλα αυτά δεν του δόθηκε η ευκαιρία να είναι ακόμα και σήμερα ο κορυφαίος των κορυφαίων σε όλους τους δείκτες σκοραρίσματος στην Ευρώπη.
Τώρα είναι πρώτος ευρωπαίος σκόρερ κατά μ.ο και ανά αριθμό διοργανώσεων που αναδείχθηκε κορυφαίος αλλά έχασε λόγω επετηρίδας στο πρόσφατο eurobasket έναν τίτλο αυτόν των περισσότερων πόντων στο σύνολο.

Αν συμμετείχε το 1993 ούτε αυτό τον τίτλο θα έχανε.

Όπως και να έχει ο Γκάλης είναι ο κορυφαίος σκόρερ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο κορυφαίος μπασκετμπολίστας στην Ελλάδα και φυσικά αναγνωρίσιμος σε όλο τον κόσμο ως κορυφαίος παίχτης και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα.

Δημοσίευση σχολίου